Spotkanie z Najwanem Darwishem i Johnem Darnielle

Ma czterdzieści lat i jest palestyńskim poetą, redaktorem i wydawcą. Jego wiersze przetłumaczone zostały na ponad dwadzieścia języków. O poetach mówi, że to ludzie, którzy „próbują wszystkiego i we wszystkim ponoszą porażkę, dlatego zostają poetami”. Pytany o polityczność swojej poezji odpowiada, że choć nie jest aktywistą, uważa, że każda literatura jest polityczna, bo dotyczy ludzi i tego, co ma na nich wpływ. Prestiżowy „New York Review of Books” określił go mianem „jednego z najważniejszych poetów arabskich swojego pokolenia”, a „The Electric Intifada” — jedną z największych gwiazd arabskiej literatury. Jego tomik „Nothing More to Lose” został wymieniony wśród najlepszych książek roku 2014 przez US National Public Radio. Oprócz aktywności poetyckiej Darwish jest też redaktorem działu kulturalnego londyńskiego pisma „Al-Araby Al-Jadeed” i założycielem wydawnictwa Al-Feel Publications. Współpracuje z PalFest, arabsko-angielskim palestyńskim festiwalem literackim.

Mountain Goats nie istnieje bez Darnielle’a — jego współpracownicy się zmieniali, a on trwał, czasami nawet jako jedyny członek zespołu. Jest autorem tekstów, kompozytorem, gitarzystą, pianistą i wokalistą, ale również pisarzem i aktywistą. Urodził się w stanie Indiana, mieszkał w Kalifornii i Oregonie, gdzie po ciężkim dzieciństwie z przemocowym ojcem zaliczył ciężki epizod z meta amfetaminą. Wydostał się z tego i zaczął pracę jako pielęgniarz w szpitalu psychiatrycznym. W wolnych chwilach grał na gitarze i nagrywał swoje pierwsze piosenki boomboksem. Trudna młodość odbiła się na jego tekstach oraz prozie: w debiutanckiej noweli, Black Sabbath: Master of Reality, opowiedział historię młodego pacjenta szpitala psychiatrycznego, który stara się odzyskać skonfiskowanego walkmana. Darnielle redagował też webzina „Last Plane to Jakarta”. Muzyk angażuje się w aktywizm na rzecz feminizmu i weganizmu: w wywiadzie dla BuzzFeedu nazwany został „aktywnym twitterowiczem wypowiadającym się na tematy kobiet, sprawiedliwości społecznej i heavy metalu”. Sasha Frere-Jones nazwał Darnielle’a na łamach „New Yorkera” najlepszym amerykańskim niehiphopowym tekściarzem, a magazyn Paste wymienił go wśród stu najlepszych żyjących songwriterów.

Lubi mówić i pisać o książkach, dlatego nierzadko można go usłyszeć w radiu bądź czytać na łamach prasy. Od ponad dziesięciu lat współprowadzi audycję „Piątka z literatury” na falach RMF Classic. Publikował też m.in. w „Tygodniku Powszechnym” czy „Bluszczu”. Przez wiele lat był związany z Instytutem Książki, a od stycznia 2017 pracuje na rzecz programu Kraków Miasto Literatury UNESCO. Wraz z Agnieszką Karp-Szymańską i Łukaszem Dębskim wymyślił Festiwal Literatury dla Dzieci.

To nie pierwszy raz, kiedy poeta Wojciech Brzoska zaprasza do współpracy muzyków: widzowie Ars Cameralis słyszeli go już na scenie z Dominikiem Gawrońskim. W tym roku nadchodzi z nową płytą, „Brodzenie”, którą nagrał z gitarzystą Łukaszem Marciniakiem i trębaczem Marcinem Markiewiczem. Chłopaki kolejny raz udowadniają, że poezja śpiewana nadaje się nie tylko na biwak z rozstrojoną gitarą. „Brodzenie” to muzyczno-literacka całość: dojrzała melorecytacja Brzoski i jego intymne teksty uzupełniają się z odważnymi i niekiedy psychodelicznymi liniami gitary elektrycznej i trąbki Marciniaka i Markiewicza. Muzycy swobodnie poruszają się między różnymi gatunkami muzycznymi, wplatając w kolejne utwory ambient, jazz i elementy muzyki świata.

Wojciech Brzoska → poeta, autor ośmiu książek poetyckich, ostatnio „Jutro nic dla nas nie ma” (2017). Jego wiersze tłumaczone były na: angielski, niemiecki, czeski, słowacki, słoweński, serbski i hiszpański. Współzałożyciel i wokalista zespołu Brzoska i Gawroński, z którym wydał płyty: „Nunatak” (2012) oraz „Słońce, lupa i mrówki” (2015).

Łukasz Marciniak → gitarzysta, kompozytor, współtwórca duo improwizowanego Makemake. Działa również w zespole Trio io, grającym współczesną muzykę kameralną. W działaniach solowych pracuje nad własnym językiem artykulacji (pizzicato, preparacje). W swojej grze wykorzystuje przestrzeń i oddech, łącząc go z noise’em i elektroniką.

Marcin Markiewicz → trębacz, wokalista i autor tekstów związany ze sceną reggae. Współzałożyciel i lider legendarnego dla śląskiej sceny ska zespołu Konopians. Na koncie ma blisko 500 zagranych koncertów w kraju i za granicą — jego żywioł to spontaniczność, improwizacja i energia sceny. Animator kultury, fotograf, listonosz.